Παντα και Ποτε

Ήμουν καθισμένη αναπαυτικά στην καρέκλα του γραφείου μου, δίπλα στο παραθυρό μου, μύριζε βροχή, κοιτούσα την οθόνη του υπολογιστή μου και άκουγα τις φωνές των γειτονικών σπιτιών. Αναρωτιόμουν αν έχουν παρόμοια προβλήματα με εμένα, γιατί οκ, όλοι έχουν προβλήματα, ειδικά τη σήμερων ημέρα. Ήθελα κάτι να γράψω, κάτι που να διαφέρει, κάτι που να έχει σημασία. Είναι πολύ ωραίο να έχεις τη δική σου ιστοσελίδα, και να ανεβάζεις όμορφα βίντεο, άρθρα με άποψη, τη φωτογραφική σου δουλειά, για την οποία είσαι πολύ περήφανη γιατί στο κάτω κάτω δεν είναι παρα ένα χόμπι, αλλά ένα χόμπι στο οποίο είσαι καλή, δεν παύουν όμως όλα αυτά τα πράγματα να είναι μια προσεγμένη εικόνα, φιλτραρισμένη και λεπτομερώς καθαρισμένη απο οποιοδήποτε ίχνος προσωπικότητας που ίσως να μην ήθελες να μοιραστείς. Και όσο καλό και αν είναι όλο αυτό το impression management, όπως πολύ σωστά το έθεσε ο Erving Goffman, υπάρχουν στιγμές που θέλεις λίγο να γυμνώσεις την ψυχή σου, κατα κάποιο τρόπο. Αφού είσαι που είσαι ένα σπασμένο βάζο, θες να σταματήσεις για λίγο να κρύβεις τις ρωγμές, και να αφήσεις να δουν μέσα σου, αφού το βάζο ειναι έτσι κ’ αλλιώς σε κοινή θέα.

Δεν θα μιλήσω για τον εαυτό μου και τις ιδιαιτερότητες μου, όλοι τις έχουμε σε μικρό ή σε μεγάλο βαθμό, και ούτε θέλω να παινευτώ αλλά είμαι σίγουρα ένας άνθρωπος με προβλήματα εμπιστοσύνης που έχουν συσσωρευτεί με τα χρόνια, όπως η μούχλα στους τοίχους ενός πολύ παλιού σπιτιού, όταν όμως αγαπάω κάποιον δεν υπάρχει κάτι που δεν θα έκανα για εκείνον/εκείνη.

Πολύς κόσμος θέλει να πιστεύει ότι όταν κάποιος φύγει όλα είναι ίδια αλλά δεν είναι, και ξέρετε τι σιχαίνομαι περισσότερο; Τις υποσχέσεις, γιατί όταν είσαι τόσο καλός στο να κρατάς τις δικές σου μοιάζει πράγμα απίστευτο, εξωφρενικό όταν ο κόσμος που αγαπάς, που προσεκτικά έχεις επιλέξει να είναι δίπλα σου, δεν κάνει το ίδιο. Όταν ο άλλος είναι μακριά αλλάζει και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να το σταματήσεις. Ούτε καν για να το επιβραδύνεις. Αν γκρινιάξεις, αν επιμένεις, θα τον σπρώξεις να αλλάξει, να φύγει πιο μακριά ακόμα. Αν υπομένεις σιωπηλά τότε το δικό σου φθάρσιμο θα είναι τοσο βαθύ που θα φύγεις εσύ στο τέλος. Το πρόβλημα είναι αγεφύρωτο.

Το φανταστικό είναι πόσο γρήγορα μπορεί να γίνουν όλα. Όταν ο άλλος δε βλέπει το προσωπό σου συχνά πια είναι τόσο εύκολο να ξεχάσει, λόγια, αναμνήσεις, υποσχέσεις, σχέδια, και όταν ξέρει οτι είσαι πάντα εκεί δεν θα χάσει καμία ευκαρία να σε δοκιμάσει, γιατί όλοι θέλουν να τα έχουν όλα…Δεν έχει σημασία πόσο αγάπη υπάρχει, ωχ σορυ, υπήρχε, ένα αεροπλάνο, και κυρίως μια καινούργια ζωή, μπορεί να διαγράψει πολλά πράγματα. Δεν ξέρω τελικά αν υπάρχει αυτό που βλέπουμε στις ταινίες που ο έρωτας είναι τόσο μεγάλος που τα υπερνικά όλα και ο τύπος (ή τύπισα για να μην αδικώ κανέναν) τα παρατάει όλα και βάζει πάνω απο όλα τον έρωτα του, εμένα μου φαίνονται σαχλαμάρες, και μου τη σπάει που αυτή η ζωή πρέπει όλα να τα γειώνει, την αγάπη τη χαρά, όλα. Σου δίνει μια καλή γεμάτη γεύση απο κάτι δυνατό και μετά σταδιακά στο παίρνει πίσω και σου πετάει και ένα ποτήρι νερό στη μούρη, έτσι για να ξυπνήσεις λίγο.

Δεν υπάρχουν παραμύθια και τα μεγάλα λόγια ξεθωριάζουν γρήγορα. Έτσι έγινε και με μένα, και τώρα κάθομαι ακόμα στην καρέκλα του γραφείου μου, ακόμα μυρίζει βροχή, και κάποιος ακούει το Caruso, του Lucio Dalla (Te voglio bene assai) πολύ δυνατά και αντιχεί σε όλη την άδεια γειτονιά και σκέφτομαι και εγώ πόσο άδεια είμαι και ταιριάζω με τη γειτονιά και τα δέντρα που κουνιούνται ελάχιστα απο τον καλοκαιρινό αέρα. Έτσι και εγώ, ελάχιστα κουνιέμαι, δεν θέλω, όσο πιο πολύ κουνιέμαι τόσο πιο πολύ κόσμο βλέπω και τόσο πιο πολύ καταλαβαίνω πως ο καθένας είναι για τον εαυτό του και δεν θέλει να επηρεάζεται απο αλλονών προβλήματα, ακόμα και αν έχει πει οτι θα είναι πάντα εκεί.

Δεν υπάρχει το ΠΑΝΤΑ. Ούτε το ΠΟΤΕ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s